#01985 Disclaimer

Gezien de huidige tijdgeest zie ik mij genoodzaakt deze blog van enige disclaimers te voorzien. Het zou kunnen dat u mij nog niet kent, dus een waarschuwing lijkt mij wel op zijn plaats.

Ik ben Hans, inmiddels alweer zo’n 36 jaren oud, en ik kleur graag buiten de lijntjes. Ik vermeng kleuren zelfs zo achteloos dat het zou kunnen dat u na enige tijd alleen nog maar vies donkerbruin denkt te zien en wellicht de hoop zult opgeven erachter nog een prachtige regenboog waar te kunnen nemen.

Na verscheidene doldwaze dwalingen belandde ik in de herfst van 2015 in Barcelona. Wat daaraan voorafging, wat daar allemaal is gebeurd en hoe dat uiteindelijk niet anders kon eindigen dan in een nieuwe vlucht voorwaarts, kunt u te zijner tijd lezen in mijn Boek, waar voorlopig nog aan geslepen wordt onder de werktitel Zeven Magere Jaren. Dit steeds maar weer uitgestelde meesterwerk zal ongetwijfeld ooit voor bepaalde feestdagen in de betere boekhandel te verkrijgen zijn. Gaat u daar nou maar van uit.

Nu heb ik echter het gevoel dat ik niet meer kan wachten. Zoals iedereen stoor ik me namelijk aan iedereen die een mening heeft. Zoals iedereen vind ik iedereen die denkt dat zijn mening ook gehoord moet worden irritant. Zoals iedereen erger ik me kapot aan iedereen die weer een mening heeft over de mening van de ander. Vandaar nu deze website, waarop ik het allemaal eens even rustig aan u kan uitleggen. En nee, u kunt hier niet op reageren. Leuk vinden mag wel, delen is lief.

Zoals u in het eerste korte verhaaltje heeft kunnen lezen zullen mijn eerste teksten alhier een reis door Europa beschrijven. Kenners van mijn eerdere proza zullen niet anders gewend zijn. In voorgaande blogs als Gekakel van het Orakel en Hans heeft een nieuwe fiets en hij trapt maar door deelde ik maar al te graag zonder schroom mijn avonturen over hoge bergen en door diepe dalen, in zwoele nachten of op felle dagen.

Of er in het nieuwe normaal nog enig avontuur te beleven valt, valt nog te bezien. Het wordt me in ieder geval niet makkelijk gemaakt. Waar ik voorheen vaak dacht naar het zuiden te moeten trekken om verhalen te vinden, leek mij een tocht richting het oosten nu een grotere kans op succes. Waar ik voorheen vaak dacht alleen te moeten reizen om verhalen te vinden, leek mij een tocht met een verantwoordelijke metgezel nu een grotere kans op succes.

Zo ging ik dus op pad met Thijs, net als ik 36, gesjeesd en katholiek. Wat ik hier ook over hem zal zeggen en welke woorden ik hem ook in de mond zal leggen, onthoud één ding: Thijs is mijn held. Thijs was degene die mij in de lente van 2012 met de auto naar Berlijn bracht, toen ik dacht daar het oneindige geluk te moeten vinden. Thijs was degene die begin dit jaar met een huurauto naar Barcelona kwam, om mij uit een uiterst benarde situatie te redden. Thijs was degene die mij vervolgens een woonruimte in Amsterdam aanbood. Thijs is de man die altijd rustig blijft.

Ik kan zelf nog wel eens onrustig worden. Nu had ik wel zo mijn methodes om dat te camoufleren, maar deze durfde ik in deze tijden niet mee de grens over te nemen. De kans op controles leken me te groot. En de lol was er sowieso wel van af. Het wordt tijd om de realiteit ongefilterd onder ogen te zien. Aan Thijs dus de immense taak om tijdens onze reis ook onder de ongetwijfeld volgende orkaan van emotionele uitbarstingen rustig te blijven.

Zou het hem lukken? Was er nog enig avontuur te beleven in deze barre tijden? Welke maatregelen werden er elders in Europa genomen om het Virus in bedwang te houden? Zou ik toch weer zwichten voor louche straatverkopers? Zou Thijs eindelijk de liefde van zijn leven ontmoeten? Was er voor mij op de Grindr nog wat te vinden?

U leest het allemaal hier. Totdat er een vaccin is.